startpagina

trefwoorden


literatuur

bekijk foto's, werk


gerelateerde
artikelen:

Wat is
taalachterstand?


Het begrensde papier

Ervaringsgericht
onderwijs


Nut
van taalonderwijs




Taalachterstand is een versluierend begrip

Taaloffensief in de Nederlandse Delta *)

Is een onderwijskundig deltaplan veilig is in de handen van de politici?

Zaken als financiële beheersbaarheid van het onderwijssysteem en het inrichten van zwart-witte of wit-zwarte scholen, worden emotioneler besproken dan de werkelijke inhoud van het taalonderwijs.
Taalachterstand wordt gebruikt om andere zaken, zoals het spreidingsbeleid, sociale tweedeling, jeugdcriminaliteit en zo meer aan de orde te stellen. Geen van de opgewonden debaters in de tweede kamer schijnt zich te bekommeren om het werkelijke doel van onderwijs, namelijk om kinderen ontwikkelingskansen te geven.

Goede taalvorming schept vrijheid bij kinderen
Wat ze met die vrijheid doen maken ze zelf wel uit.
We zien een vreemde gespletenheid in de opvattingen van de politici. Aan de ene kant bepleiten ze een vlotte talige inburgering zodat de allochtonen deel uit kunnen maken van het voor ons land nuttige arbeidspotentieel.
Aan de andere kant heeft men last van goedgebekte migrantenkinderen en hun activiteiten.
Als belangrijkste onderwijskundig probleem wordt gezien de vermeende taalachterstand die de kinderen hebben als ze de basisschool instappen. Vandaar die woeste plannen om peuters maar alvast op dat punt te testen. Dan volgt een traject van oppakken en verslepen van de kinderen naar plekken waar wat meer geld en middelen ingezet zijn om de migrantjes van hun achterstand af te helpen.

Taalachterstand is een versluierend begrip
Het verbergt een reeks problemen waar nieuwkomers mee worstelen. Taal is weliswaar een belangrijk element in die reeks, maar het wettigt niet de gedachte dat kinderen met een goede kennis van de Nederlandse taal ook meteen op alle andere gebieden zich als plichtsgetrouwe burgers ontwikkelen. Alle onderwerpen van sociaal-economische aard, isolement, criminaliteit, huisvesting, culturele identiteit en zo meer, moeten een eigen analyse en aanpak krijgen en mag niet voortdurend aangehangen worden aan de gedachte dat het allemaal goed komt als de kinderen een aardig mondje Nederlands spreken.


*) Bron: Aart Brouwer, Waar blijft het taaloffensief?, in de Groene Amsterdammer 8 nov. 2003

naar boven

naar index