De nieuwe generatie kunstenaars






Mijn hersens denken als ik slaap

Dromen is
Trekken aan de noodrem
Mee moeten naar het politieburo
Dan wakker worden
Zonder boeien

Een gedicht geschreven door een dichter met een verstandelijke handicap op een schrijfatelier onder leiding van docenten en studenten literaire vorming aan de schrijfopleiding van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht.


***

 

 














Taaldrukken verdwijnt
maar het ambacht blijft bestaan
Ondanks het feit dat het taaldrukken op de scholen verdrongen is door de tekstverwerkers, blijft de belangstelling voor de oorspronkelijke boekdrukkunst bestaan.
Daarvan getuigt het Grafisch Werkcentrum dat in Amsterdam Oost een werkplaats voor boekdrukken, boekbinden zeefdrukken en dergelijke ingericht heeft.
Er blijkt ook zoiets te bestaan als Emotionele Typografie, direct op de drukpers met lettermateriaal beelden creëren.
Groepen kinderen, jongeren en volwassenen kunnen er terecht.
***




Stichting Reclame Rakkers
Men wil graag dat kinderen zich weerbaarder opstellen tegenover misleidende reclame.
Daartoe heeft een aantal organisatie deze stichting opgericht.
Opmerkelijk is dat er naast maatschappelijke organisaties die het beste voor hebben met de kinderziel, ook fabrikanten van snoepgoed, de mediabranche en reclamemakers in de club zitten
Reclame Rakkers heeft tot doel de mediavaardigheid en het commerciële bewustzijn bij kinderen tot en met 12 jaar vergroten. Dat moet in het onderwijs op Nederlandse basiss
cholen gebeuren , maar men richt zich ook op de thuissituatie met educatieve middelen voor kinderen en ouders.
***

 



2005 Het jaar waarin elf uitgeprocedeerde asielzoekers
bij een brand in het cellencomplex Schiphol-Oost om het leven komen

Een leven lang leren begint jong

Een advies van de Kunstraad over kunsteducatie
De ideeën over cultuureducatie getuigen van zorg over het creëren van betrokkenheid bij en het doorgeven van gevoelens van verantwoordelijkheid voor ons culturele erfgoed.
De nieuwe generaties kunstenaars, het publiek van de toekomst én de volgende schatbewaarders zitten nu nog in de klas.
De school is de plaats waar niet alleen vaardigheden worden aangeleerd, maar ook de leeromgeving waarin emotionele betrokkenheid ontstaat. Daarvandaan het grote belang dat aan binnenschoolse kunsteducatie wordt gehecht.
De omslag van buitenschools aanbod, het aanbod van cursussen in de vrije tijd, naar meer aandacht voor een plaats binnen het reguliere onderwijs is al jaren geleden ingezet.
Van de idee dat op dit terrein nog veel te verbeteren valt, zijn inmiddels al diegenen die bij dat leren betrokken zijn, doordrongen.

Na jaren van steeds minder aandacht voor kunsteducatie in het primair en daaropvolgend onderwijs, is van een welkome omslag sprake. Noodzakelijk is dat de financiering breder is dan die op basis van de geldstroom van het rijk ten behoeve van kunsteducatie en het Kunstenplan budget.
Zo spreken de Beleidsmakers.
***

Gedichten van mensen met een verstandelijke beperking
Iedereen kan schrijven, dat is het motto van docenten taalvorming.
Dat geldt dus ook voor mensen met een verstandelijke handicap.
Iedere taalgebruiker kan met een beetje oefening en stimulans teksten schrijven die een poëtische inslag hebben.
Mensen uit de sociaalwerkplaatsen en dagverblijven kunnen meer dan schilderen en handenarbeid.
Met speciale taalvormingworkshops worden hun talige en literaire vermogens aangesproken.
Met begeleiding van docenten en studenten taal- en literaire vorming schreven ze bundels vol met gedichten die feestelijk in het concertgebouw Vredenburg in Utrecht gepresenteerd zijn.



Bekende Nederlanders mochten bij die gelegenheid hun praatje houden of een lied zingen, maar de show werd gestolen door de dichters die zonder enige beperking hun teksten op het toneel brachten.
Een aantal bundels met gedichten werden uitgegeven door uitgeverij De Stiel in Nijmegen / stichting AGO dagverblijven Diemen.



Taal is overal
Schrijven is niet voor alle verstandelijk gehandicapten even vanzelfsprekend. Sommigen kunnen het motorisch niet, anderen zijn niet in staat de systematiek van letters en woorden te begrijpen. Maar niet kunnen schrijven betekent niet dat je geen teksten kunt maken.
Met die gedachte in het hoofd gingen een aantal taalvormers aan de slag en schreven over hun belevenissen met deze doelgroep een handboek 'Vissen zwemmen leren'. Naomi Blindeman & Inge Raadschelders maakten bij dit boek een interactief programma op CD-rom waarmee je zelf kunt voelen hoe taalvorming werkt.
[uitgave: De Stiel/AGO Nijmegen/Diemen 2005]
***



Wat doen Wethouders?
Het gloednieuw ingerichte gebouw van Kunstweb, met mooie woorden geopend door wethouder Hannah Beliot, staat leeg omdat diezelfde wethouder haar geldkraantje dicht draaide.
Dat mag eenieder verbazen, maar het kan zo maar.

Ontslagen bij Kunstweb
De activiteiten zijn afgebouwd en iedereen is per 1 juli 2005 ontslagen.
Subsidies aan Kunstweb zijn eind december 2004 door de Gemeenteraad van Amsterdam, tijdens de begrotingsbehandelingen, gestopt.
Een motie van Riem Visch wordt aangenomen, waarmee een fatsoenlijke afbouw is geregeld. Maar hoe die afbouw uitgevoerd wordt, daarover is men het niet eens. Er wordt gedacht aan omscholing, maar ja, als alle kunstschilders huisschilders worden is dat wel een verarming van het kunstaanbod in de stad.

Doorstart
Nadat alle medewerkers van Kunstweb, dus ook de taalvormers, ontslagen zijn is er weer goed nieuws te melden.
De Commissie Cultuur van de Amsterdamse Gemeenteraad besluit om de stichting Taalvorming voor het schooljaar 2005-2006 te subsidiëren.
Dat betekent dat een aantal mensen weer in dienst kunnen komen en in Amsterdam voor de scholen tegen een gesubsidieerde prijs kunnen werken. De ontwikkelingen daarna zijn nog onzeker.
***


Theo Vesseur lezing: 'Hier is taal nog niet geweest'
Onder deze titel: wordt de lezing door Geert Koefoed gehouden.
De inspanningen van Theo Vesseur op het gebied van taalvorming en taalontwikkeling worden daarmee levend gehouden.
Het is helaas geen regelmatig terugkerend signaal dat er aandacht voor Taal en Literaire Vorming moet blijven bestaan.
Zonder de taal en betekeniswereld waarin mijn ouders en anderen mij binnengeleid hebben, zou ik niet eens tot een voorstelling van de wereld zijn gekomen.
Ook in deze dimensie van taal, die welke mij met anderen verbindt, kunnen we grenzen ervaren.

Misschien is mijn vermogen om me voor anderen begrijpelijk uit te drukken ontoereikend; of ben ik bang dat ik op onverschilligheid zal stuiten. Of ik denk dat mijn beleving te persoonlijk, te particulier is om door anderen nagevoeld te kunnen worden.

Grenzen van taal: het gevoel iets te willen zeggen waar geen woorden voor zijn; het gevoel alleen te zullen blijven met mijn gevoel.
Daartegenover: de ervaring, niet alledaags maar -voor wie er ontvankelijk voor is -ook weer niet zo zeldzaam, dat er in taal iets nieuws uitgedrukt wordt, iets moois, iets subliems; dat taal ergens komt en ons ergens brengt, waar de taal zelf en wij nog niet geweest zijn. Voor wat we voelen als we deze werking van taal ervaren, ken ik geen beter woord dan ontroering.
Geert Koefoed
***

Coöperatief leren
Het wordt in het Nederlands ook wel 'samenwerkend leren' genoemd.
Bij coöperatief leren draait het om interactie en samenwerking tussen leerkracht en kinderen en vooral tussen kinderen onderling.
Bij taalonderwijs gaat het om effectieve communicatie, toch vindt er bij veel taaloefeningen helemaal geen communicatie plaats tussen de leerlingen, hoogstens tussen de leerkracht en enkele kinderen.
Luisteren, lezen, spreken en schrijven, zijn daarom vaardigheden die in interactie moeten worden geoefend en samenwerking is daarbij noodzakelijk.
***


naar boven

verder

index