|

Hebben
arbeiders nog iets te zeggen over de school van hun kinderen?

Zeefdrukken in de Taaldrukwerkplaats
Kinderatelier in het nieuwe Van Goghmuseum
Het atelier komt er, maar de Werkschuit blijft buiten staan. Met
eigen medewerkers in dienst van het museum wordt de werkplaats
opgezet.
Tekenen en schilderen voor volwassenen en kinderen.
Een belangrijk onderdeel ervan is een zeefdrukwerkplaats.
In 1975 wordt er de manifestatie Per
Expressie gehouden, waarbij alle Amsterdamse
instellingen voor kunstzinnigheid, waaronder de Taaldrukwerkplaats,
zich presenteren.
***

Verkeerde
Verkeersborden
Het gedrag van het publiek wordt beïnvloed door allerlei
signalen en tekens. Je ziet die tekens niet bewust, maar je ziet
ze toch.
Zoals hier voor het Huis van Bewaring:
Pas op voor ontsnappende gevangen
Tussen die tekens, meestal verkeerstekens, wil ik grafiek plaatsen
die op diezelfde halfbewuste manier opgemerkt wordt.
Het idee ervoor is in het Stedelijk Museum
ontstaan.
Het Medisch
Comité Nederland-Vietnam
Int Stedelijk Museum exposeren ter gelegenheid van een actie,
kunstenaars hun schilderijen. We vinden dat het geen tentoonstelling
maar een actieve kermis moet worden waar kinderen aan mee kunnen
doen door de muren te beschilderen.
Met eenvoudige zeefdrukapparatuur druk ik ter plekke grafiek en
verkoop die drijfnat.
De politieke tekenaar Opland
wil wel meedoen en we drukken samen ter plekke een
prent in de vorm van een verkeersbord met een bloederig druipende
rand.
***
|
|
1973 Het
jaar van de oliecrisis. De Arabische landen boycotten ook Nederland,
omdat we Israël steunen
Op
Weg naar Antikapitalistisch Onderwijs
en Kunstzinnige Vorming
Het
Rode boekje voor scholieren
De plaats van de school in een kapitalistische maatschappij
staat ter discussie.
Kritische leraren stellen, samen met een groepje scholieren,
een boekje samen en vragen zich af wie de baas is op school.
De leerlingen hebben geen zin meer, de leraren zitten klem tussen
hun opvattingen en het schoolsysteem. De directeur wordt boos
en de ouders gaan klagen.
Ze ontdekken dat de school niet demokratisch is, dus moet er
een schoolparlement komen.
Wie is de baas op school? Wat doet een leraar? Hoe zit het met
Sex, Drugs, Dolle Mina en Kommunes?
In het boekje staat praktische informatie in over zelfbevrediging,
vrijen, nachtelijke zaadlozingen, menstruatie, pedofilie en
abortus.
De opruiende teksten schieten bij vele directies van middelbare
scholen in het verkeerde keelgat.
Minder kritische leerkrachten schrijven
als reactie een Groen
boekje over de problemen in het onderwijs.
Het tijdschrift Vernieuwing van Opvoeding Onderwijs en Maatschappij
Het blad besteedt veel aandacht voor
de ontwikkelingen met betrekking tot taal en drukken en de relatie
ervan met de geest van de tijd.
Samen met Kees van Baalen doe ik mee in de redactie.
De uitgever Jan Muusses is de drijvende kracht achter
het blad, maar het zal Jan ten Thije pas veel later lukken
om er een volwassen tijdschrift van te maken.
Revolutie in de redactie
Loek Zonneveld en Hans Boot gooien knuppels in
de hoenderhokken van redactie en uitgever.
De Kritische Leraren, voorstanders van Anti Kapitalistisch
Onderwijs, nemen het redactiesecretariaat over.
Een speciaal nummer over een revolte op een individuele technische
school, de ITO, verschijnt.
"Hebben arbeiders nog iets te zeggen over de school
van hun kinderen?"
Ik maak een ontwerp voor een nieuwe lay-out van het blad. Tussen
neus en lippen verander ik de ellenlange naam van het blad in
'Vernieuw!' een dwingende oproep aan de lezers.
Het moet aansluiten bij de een 'linkse' vormgeving, wat dat
ook wezen moge.
Het ontwerp wordt door de revolutinaire redactie aangenomen
maar niet uitgevoerd. De uitgever, Jan Muusses, beweert
dat het veel te duur is het blad in de nieuwe vormgeving te
drukken. Voorwaar een kapitalistisch standpunt van de
uitgever die zich jarenlang ingezet heeft voor beter onderwijs
in een betere maatschappij.

Ik ontwerp de huisstijl voor het Kohnstamminstituut
voor Onderwijsresearch van de Universiteit van Amsterdam.
Ik krijg daar een kijkje in de keuken van wetenschappers zoals
Max van der Kamp, die onderzoek doen naar de onderlinge
relatie van onderwijs en kunstzinnige vorming.
Max van der Kamp [1947-2007] was één van de pioniers
in het onderzoek naar kunst- en cultuureducatie. Zijn proefschrift
'Wat neemt de leerling mee van kunstzinnige vorming?'
was in 1980 een van de eerste publicaties op dit gebied. Hij
werd later hoogleraar en directeur onderzoek voor pedagogiek
en onderwijskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen.
***
Werkgroep
O3
Een organisatie voor onderwijskundig
onderzoek moet een model ontwerpen voor Kunstzinnige Vorming.
Men komt tot de slotsom dat ze moeilijk de tastbare resultaten
van KV kunnen aantonen.
De instellingen die KV uitvoeren staan bol van idealen maar
kunnen die niet waar maken.
De maakbaarheid van mens en samenleving is nog niet gelukt.
Er is ook te weinig geld voor.
Dan maar kijken naar Kunsteducatie, die gericht is op inleiding
tot kunst.
Dat lijkt een veel veiliger idee binnen een onderwijs dat meer
gericht is op kennisoverdracht dan op de ontwikkeling van creativiteit
bij leerlingen.
***
Nationale Onderwijs Tentoonstelling
De kwaliteit van de leermiddelen moet aan de kaak gesteld worden.
Het is ruimhartig van de organisatie van de NOT om deze luis
in de pels van de schoolboekenuitgevers toe te laten.
Een clubje 'actievoerders'op dit onderwerp komt voort uit de
kringen van de Kritische Leraren en het vakblad Vernieuwing.
Er wordt gezocht naar een soort keurmerk
voor goed lesmateriaal,
vrij van vooroordelen, discriminatie, onderdrukkende rolpatronen
voor meisjes, en zo meer.
Het is bekend dat de schoolboekenuitgevers gewend zijn materiaal
te drukken dat voor geen van de zuilen aanstoot geeft. Wat vervolgens
in de lesmethodes overblijft is een vertekend beeld van de werkelijkheid.
***
De Onderwijswinkel wordt opgericht
Er moet een onafhankelijke plek komen waar scholieren en hun
leraren terecht kunnen als ze problemen met het schoolsysteem
hebben. Het is een actiegroep van leerlingen en leraren, die
uitgroeit tot een plek waar je als leerling zelf terecht kunt
voor informatie over je schoolloopbaan.
De Nood Schooladviesdienst van
de Kabouters
Deze provoactiviteit staat model voor het Amsterdams Begeleidings
Centrum voor het onderwijs [ABC]
Veel verbeteringen in het onderwijs vinden plaats, vooral in
de zogenoemde achterstandswijken waar de wijkteams actief zijn.
Co
van Calcar, een van de initiatiefnemers
maakt jammer genoeg slechts het begin mee. Hij komt in 1986
bij een verkeersongeluk in Parijs om het leven.

De
kinderen komen steeds minder naar de Werkschuit toe
Daarom gaan we de wijken in met het project
Kreaktief.
In samenwerking met het buurt- en clubhuiswerk bieden we ondersteunende
diensten aan.
Het is een project, dat zich ten doel stelt voor vrijwilligers
en beroepskrachten van buurthuizen en speeltuinen deskundigheid
te bevorderen op het gebied van Kunstzinnige Vorming.
de Amsterdamse Raad voor Sociaal-Cultureel
werk
Een vage vorm van taaldrukken maakt deel uit van de adviezen
van de raad.. In de buurthuizen is men wel geïnteresseerd
in het stencilen van kinderkranten en het organiseren van kinderredacties.
De structuur van de buurthuizen laat echter niet toe dat er
uitgebreid en verantwoord met taalwerkvormen gewerkt kan worden.
De kinderen komen na schooltijd op een buurthuis om te ravotten,
pannenkoeken te bakken, aan sport te doen en om te tekenen en
te kleien. De
deskundigheid van de jeugdwerkers is breed gericht en mist de
nodige gedetailleerde vakkennis op het gebied van taalvorming
Kunstzinnige Vorming voor buurthuiswerk en padvinderij
Men wil wat met taaldrukken. Overal in het land vindt de gedachte,
om op een democratische manier met de drukpers om te leren gaan,
ingang maar er zijn nog te weinig deskundigen om idealisme in
een manier van werken om te zetten.
Daarom de kisten met drukspullen maar weer ingepakt en op pad
om overal curcussen voor jeugleiders te geven.
***
Kunstzinnigheid uit de Contraprestatie
De Vereniging voor Creativiteits Ontwikkeling voert met de Beroepsvereniging
Beeldende Kunstenaars, BBK, overleg over de
inzet van kunstenaars binnen onderwijs- en vormingsprojecten.
Men wil dat de kunstenaars dan vanuit hun Beeldende Kunstenaars
Regeling, ook wel Contraprestatie genoemd, betaald kunnen
worden om teken- en schilderlessen op scholen te geven. Harry
Visser van de BBK en ik gaan naar het
ministerie om een en ander te bepleiten. Men hoort ons beleefd
aan.
***
>
naar boven
> verder
> terug naar index
|
|