|
1973
Het jaar van
de oliecrisis.
De Arabische landen boycotten ook Nederland, omdat we Israël
steunen
Op
Weg naar Antikapitalistisch Onderwijs
en Kunstzinnige Vorming
Werkgroep
O3
Een organisatie voor onderwijskundig onderzoek moet een model
ontwerpen voor kunstzinnige vorming.
Men komt tot de slotsom dat ze moeilijk tastbare resultaten van
KV kunnen aantonen.
De instellingen staan bol van idealen maar kunnen die niet waar
maken.
De maakbaarheid van mens en samenleving is nog niet gelukt. Er
is ook te weinig geld voor.
Dan maar kijken naar kunsteducatie,
die gericht is op inleiding tot kunst.
1973
Het tijdschrift Vernieuwing van Opvoeding Onderwijs en Maatschappij
Het blad besteedt veel aandacht voor de ontwikkelingen met betrekking
tot taal en drukken. Samen met Kees
van Baalen doe ik mee in de redactie. De uitgever
Jan Muusses is de drijvende
kracht achter het blad, maar het zal Jan
ten Thije pas veel later lukken om er een volwassen
tijdschrift van te maken.
Revolutie in de redactie
Loek Zonneveld en Hans
Boot gooien knuppels in hoenderhokken.
De Kritische Leraren, voorstanders
van Anti Kapitalistisch Onderwijs,
nemen het redactiesecretariaat over.
Alleen een speciaal nummer over een revolte op een individuele
technische school, de ITO, verschijnt.
"Hebben arbeiders nog iets te zeggen over de school van
hun kinderen?"
Ik maak een ontwerp voor een nieuwe lay-out. Het moet aansluiten
bij de een 'linkse' vormgeving, wat dat ook wezen moge. Het
ontwerp wordt aangenomen maar niet uitgevoerd. Jan Muusses beweert
dat het veel te duur is.
Ik ontwerp de huisstijl voor het Kohnstamminstituut
voor Onderwijsresearch van de Universiteit van Amsterdam.
Ik krijg daar een kijkje in de keuken van wetenschappers als
Max
van der Kamp, die bezig zijn met onderwijs
en kunstzinnige vorming.
Nationale
Onderwijs Tentoonstelling
De kwaliteit van de leermiddelen moet aan de kaak gesteld worden.
Het is ruimhartig van de organisatie van de NOT om deze luis in
de pels van de schoolboekenuitgevers toe te laten. Het clubje
'actievoerders' komt voort uit de kringen van de kritische leraren
en Vernieuwing. Er wordt gezocht naar een soort keurmerk
voor goed lesmateriaal, vrij van vooroordelen, discriminatie,
onderdrukkende rolpatronen voor meisjes, en zo meer.
Het is bekend dat de schoolboekenuitgevers gewend zijn materiaal
te drukken dat voor geen van de zuilen aanstoot geeft. Wat in
de methodes overblijft is een vertekend beeld van de werkelijkheid.
1973
De Onderwijswinkel wordt opgericht
Het is een actiegroep voor leerlingen en leraren, die uitgroeit
tot een plek waar je als leerling zelf terecht kunt voor informatie
over je schoolloopbaan.
Het Rode boekje voor scholieren
verschijnt op 7 september 1970. De plaats van de school
in een kapitalistische maatschappij staat ter discussie. Er
staat praktische informatie in over zelfbevrediging, vrijen,
nachtelijke zaadlozingen, menstruatie, pedofilie en abortus.
Wie is de baas op school? Wat doet een leraar? Hoe zit het met
Sex, Drugs, Dolle Mina en Kommunes?
De opruiende teksten schieten bij vele directies van middelbare
scholen in het verkeerde keelgat.
De leerkrachten schrijven een Groen
boekje over de problemen in het onderwijs.
De Schooladviesdienst ABC
De
Noodadviesdienst van de Kabouters staat model
voor het ABC, veel verbeteringen in het onderwijs vinden plaats,
vooral in de zogenoemde achterstandswijken waar de wijkteams
actief zijn. Co
van Calcar, een van de initiatiefnemers maakt
jammer genoeg slechts het begin mee. Hij komt in 1986 bij een
verkeersongeluk in Parijs om het leven.
Verkeerde
Verkeersborden
Het
gedrag van het publiek wordt beïnvloed door allerlei signalen
en tekens. Je ziet die tekens niet bewust, maar je ziet ze toch.
Tussen die tekens, meestal verkeerstekens, wil ik grafiek plaatsen
die op diezelfde halfbewuste manier opgemerkt wordt. Ik zeefdruk
schijven die soms in kleur of vorm iets van een verkeersbord hebben.
Als je goed kijkt klopt er echter iets niet: wegdruipende verbodsstrepen,
ponskaartgaten in een fietspadaanduiding, ontvluchtende gevangenen,
prikkeldraad in plaats van een bekende streep of aan landschappen
herinnerende composities.
Het idee ervoor is in het Stedelijk Museum
ontstaan.
Medisch Comité Nederland-Vietnam
heeft in het Stedelijk Museum een ruimte gekregen voor een actie.
We vinden dat het geen tentoonstelling van schilderijen maar een
actieve kermis moet worden waar kinderen aan mee kunnen doen door
de muren te beschilderen en ook kunstenaars actief in participeren.
Met eenvoudige zeefdrukapparatuur druk ik ter plekke grafiek en
verkoop die drijfnat.
Sommige kunstenaars zijn bang om op deze manier spontaan iets
te scheppen.
De politieke tekenaar Opland
wil wel en we drukken samen een prent.
Omdat ik toevallig een rond kader als uitgangspunt genomen heb
en het feit dat iedereen met een 'druipende' prent rondloopt maak
ik daar het eerste uitdruipende verkeersbord:
'verboden in te rijden, zolang het
bord niet gesmolten is'.
De borden heb ik als project aan de gemeente Amsterdam aangeboden.
Die sturen ze voor advies naar de afdeling straatmeubilair en
verkeer. Hun uitspraak was te verwachten:
'het is veel te verwarrend, daar komen ongelukken van',
zelfs als ik ze in het Vondelpark zou ophangen.
De
kinderen komen steeds minder naar de Werkschuit toe
Daarom gaan we de wijken in met het project
Kreaktief.
In samenwerking met het buurt- en clubhuiswerk bieden we ondersteunende
diensten aan. Het is een project, dat zich ten doel stelt voor
vrijwilligers en beroepskrachten van buurthuizen en speeltuinen
deskundigheid te bevorderen op het gebied van kunstzinnige vorming.
de Amsterdamse Raad voor Sociaal-Cultureel
werk
Een vage vorm van taaldrukken maakt er deel van uit. In de buurthuizen
is men wel geïnteresseerd in het stencilen van kinderkranten
en het organiseren van kinderredacties. De structuur van de buurthuizen
laat echter niet toe dat er uitgebreid en verantwoord met taalwerkvormen
gewerkt kan worden. De kinderen komen na schooltijd op een buurthuis
om te ravotten, pannenkoeken te bakken, aan sport te doen en om
te tekenen en te kleien.
Kunstzinnige Vorming voor buurthuiswerk en padvinderij
Men wil wat met taaldrukken. Overal in het land vindt de gedachte
om op een democratische manier met de drukpers om te leren gaan
ingang, maar er zijn nog te weinig deskundigen om idealisme in
een manier van werken om te zetten. Daarom de kisten met drukspullen
maar weer ingepakt en op pad.
Een
kinderatelier in het nieuwe Van Goghmuseum
Het atelier komt er, maar de Werkschuit blijft buiten staan. Met
eigen medewerkers in dienst van het museum wordt de werkplaats
opgezet. Tekenen en schilderen voor volwassenen en kinderen. Een
belangrijk onderdeel ervan is een zeefdrukwerkplaats.
In 1975 wordt er de manifestatie Per
Expressie gehouden,
waarbij alle Amsterdamse instellingen voor kunstzinnigheid, waaronder
de Taaldrukwerkplaats, zich presenteren. In de jaren 90 verdwijnt
het atelier weer als het museum de ruimte voor andere dingen nodig
heeft.
Kunstzinnigheid
uit de Contraprestatie
De Vereniging voor Creativiteits Ontwikkeling voert met de Beroepsvereniging
Beeldende Kunstenaars, BBK, overleg over de inzet van
kunstenaars binnen onderwijs- en vormingsprojecten. Men wil dat
de kunstenaars dan vanuit hun Beeldende Kunstenaars Regeling,
ook wel Contraprestatie genoemd, betaald kunnen worden
om teken- en schilderlessen op scholen te geven. Harry
Visser van de BBK en ik gaan naar het ministerie
om een en ander te bepleiten. Men hoort ons beleefd aan.
Ruigoord
Op 23 juli van dit jaar nemen een aantal kunstenaars onder leiding
van Gerben Hellinga, Hans Plomp
en anderen bezit van de huisjes in Ruigoord en vestigde er een
kunstenaarskolonie. op 26 augustus
is er een enorm volksfeest en het laatste bolwerk van de hippe
jaren zestig is een feit.
|