1962 Het
jaar van de Mammoetwet.
De minister achter deze onderwijsvernieuwing, Jo Cals,
stort volledig in
Een
ruk aan het roer van de Werkschuit
De Werkschuit en de opgroeiende jeugd
Op deze tentoonstelling in het Stedelijk
Museum wordt het beest uitgehangen.
Het is een groepswerkstuk van de club 'hout en ijzer'. Na de
tentoonstelling breekt het op het imperiaal van mijn 2CV in
stukken. Een deel heeft nog jaren op mijn atelier aan de wand
gehangen omdat nergens een plek was om het beest op te bergen.
Omdat Sandberg in het bestuur van de Werkschuit zit, komen er
regelmatig van dit soort tentoonstellingen in het museum.
In ieder mens wordt de ingeboren scheppingskracht belaagd
door de angst afwijkend te zijn van de norm.
Deze angst doorbreken, dat willen we op de Werkschuit
Het werk werd in het museum op de esthetische kwaliteiten beoordeeld,
terwijl het ons ging om het proces van creatieve samenwerking
van jongeren.
Het
is net of er een vergissing in het spel is
Kinderen kunnen iets en dan gaat de school er vanuit dat ze
het nog moeten leren. Niet iets wat er is verder ontwikkelen,
maar dat wat de kinderen van binnenuit weten er van buiten af
nog eens instampen.
Het is al jarenlang mogelijk basisscholen te begeleiden vanuit
de Taal-druk-werk-plaats.
Johan Spitteler,
het hoofd van één van die scholen, zei
laatst op een gemeentelijke vergadering:
'Er is niet drie jaar voor nodig om wezenlijk iets op een school
te veranderen, maar wel vijftien jaar.'
Koerswijziging /
Nieuwe schuitleiders worden managers
De schuitleidster, Brecht van den
Muyzenberg, gaat met pensioen. Door
Fabrie, ex directrice van Ons Huis, volgt
haar op. Na Door Fabrie komt Han
van Essen, de eerste die zich directeur noemt.
Onder zijn leiding voltrekt zich de splitsing tussen het werken
met kinderen en hun leerkrachten, dat later 'Steunfunctie'
genoemd wordt en het 'Cursuswerk'.
Cursussen die voorheen slechts functioneel dienden te zijn ten
gunste van opvoeding en onderwijs, zijn nu voor iedereen toegankelijk.
De cursussen voor volwassenen nemen een grote vlucht en verdringen
het werken met scholen en in kinderclubs.
Frans Scharff
is de laatste directeur voor de fusie van de Werkschuit
met het Instituut voor Dramatische Vorming en de werkgroep VREK
tot de Stichting Kunstzinnige
Vorming Amsterdam
Langzaam, maar onstuitbaar, verandert de koers van de
Werkschuit.
De contacten met het onderwijs verlopen stroef.
De Rijksbijdrageregeling Amateuristische
Kunstbeoefening
Deze ingreep van het ministerie van CRM geeft de gemeenten de
verantwoordelijkheid te bepalen wat er gesteund moest worden
en wat niet.
Daarom probeert de Werkschuit de activiteiten te splitsen. Aan
de ene kant cursussen in amateurkunst en vrijetijdsbesteding.
Aan de andere kant creativiteitsontwikkeling en onderwijsvernieuwing.
Dat geeft vanzelfsprekend problemen met het Rijk. De Werkschuit
moet zijn voortrekkersrol en de idealen van vijftien jaar werken
opgeven.
In het medewerkersblad 'Schuitpraat'
staat geschreven:
"Wie nu de idealist is in de oude zin van het woord, kijkt
terug" en dat was dat.
De cursussen worden vervangen door 'ateliers' per discipline
voor volwassenen, met een 'open atelier' voor mensen die min
of meer zelfstandig door willen werken.
Landelijke creativiteitscentra in opkomst
Er mogen alleen nog maar cursussen voor amateuristische kunstbeoefening
in de vrije tijd gegeven worden.
De invoering van de vrije zaterdag veroorzaakt een nieuwe markt.
De Werkschuit staat model voor veel landelijke
creativiteitscentra. Of er komt een dependance, zoals
bijvoorbeeld in 1964 de Werkschuit Groningen, die echter weer
in 1968 opgeheven wordt.
***
Conferentie
over de plaats van de kunstzinnige vorming in de opvoeding
'Mens en expressie'
Minister J.M.L.Th.Cals
wordt geïnformeerd met het rapport van prof. Dr N.R.A.Vroom
en prof.dr. G.Stuiveling.
De slotbeschouwing is van prof.dr.R.C.Kwant.
Er is een groeiende aandacht voor kunstzinnige vorming, maar
dat stelt hogere eisen aan leerkrachten, zeker als het gaat
om bijvoorbeeld dans, drama en muziek.
Musea beginnen educatieve afdelingen op te richten waarbij meer
gekeken wordt naar de interessewereld van de kinderen dan alleen
het ontsluiten van de museumcollectie voor kinderen.
Schoolbegeleidingsdiensten nemen op een voorzichtige manier
kunstzinnige vorming in hun beleid op.
Men vraagt om erkenning bij de overheid.
"Wij willen dat de jonge mens niet alleen wordt opgevoed
tot toekomstige drager van een functie, maar ook en vooral tot
een mens die, overeenkomstig zijn aanleg en mogelijkheden, de
smaak te pakken heeft gekregen voor de innerlijk zinvolle dingen
van het leven".
'Rock
around the clock
Bij het verschijnen van deze film denken sommige opvoeders dat
de jeugd aan complete verwildering ten prooi is gevallen. Maar
prof. Kwant
vindt dat we deze verschijnselen serieus moeten nemen.
Men had nog geen idee wat er zou gebeuren als de Beatles en
de Rolling Stones ten tonele verschijnen.
Afijn alles moest grondig bestudeerd worden.
Er heerst een enorme begripsverwarring
Creativiteit en de spelende mens staan centraal, maar in de
uitvoering van kunsteducatieve projecten circuleren begrippen
zoals:
Ludische vorming, Esthetische vorming,
Kunstzinnige vorming, Muzische vorming.
Vrije en gebonden expressie.
Wat ontbreekt is een bruikbare onderbouwing van die termen.
Iedereen voelt aan dat kunstzinnige vorming nodig is, maar waarom?
Wat valt onder creativiteit en wat onder expressiviteit? Wanneer
ben je een Ludisch- en wanneer een Muzisch mens?
Als de vijfde Belgisch-Nederlandse conferentie over de plaats
van kunstzinnige vorming in de volksopvoeding gehouden wordt
is het tijd om na te denken over een Nederlandse Stichting Kunstzinnige
Vorming die er inderdaad in 1964 komt.
***

I
Want To Be an Artist
Er wordt aangebeld. Naar boven stommelt iemand die er uitziet
als een MP van het Amerikaanse leger.
Hij valt met de deur in huis en zegt: "I want to be
an Artist, tell me how".
Het is Karl
Glück
die met dezelfde vraag bij het Stedelijk Museum aanklopte
waarop Sandberg
hem naar de Werkschuit verwees.
Schuitleidster Brecht van de Muijzenberg
ziet niet zoveel in de omvangrijke Amerikaan en stuurt hem door
naar mij.
Daar staat hij, zoals hij zelf zegt: 'Een gebruikte fotograaf',
en hij blijft komen. Natuurlijk kan ik hem het gevraagde recept
niet geven. Ik vertel wat mij bezighoudt met stempelletters
en sjablonen. Hoe de geïmproviseerde druktechnieken in
de Taaldrukwerkplaats gebruikt worden.
Hij vist zijn kunstenaarschap letterlijk zelf uit het water
als hij op stukken drijfhout teksten sjabloneert en een uitgebreid
losbladig logboek aanlegt vol met stempels, teksten en tekeningen.
Viktor IV en Bulgar Time.
Sandberg blijft geboeid in een
man die nog nooit geschilderd heeft en hij schrijft hem:
'... maar m.i. is u geen zondagsschilder, tenminste niet in
de gebruikelijke zin van het woord. Natuurlijk is het belangrijkste
bij een schilder dat hij wat te zeggen heeft en dat hij weet
hoe. Dat is uiteraard zeldzaam onder de onnoemelijk velen die
menen met of zonder kwast verf op een of ander materiaal te
moeten aanbrengen en zich dan kunstenaar noemen (...)'
Time is always now
Een stempel dat hoort bij de door hem onder de naam Bulgur
Time ontworpen uurwerken die achteruit lopen.
Zo'n klok, boven op een gebouw, kom ik nog dagelijks tegen als
ik me naar een school in de Pijp haast. Het is een goede vingerwijzing
voor mijn werk op zo'n dag.
Zijn werken noemt Victor IV American
Ikons en hij stempelt:
'Thank you then silent eye' en 'Please admit one elephant'.
Viktor IV richt een atelierschip in, de
Kamakura Buddha, met daaromheen drijvende
tuintjes die later zijn dood zijn. Hij verdrinkt eind juni 1986
bij het watertuinieren.
De begrafenisstoet vaart over de Amstel.
Op een vlot gemaakt door Robert
Jasper Grootveld staat de kist
en de daarbij door Viktor IV op oude latten gesjabloneerde tekst:
Thee who binds to himself a joy shall winged life destroy.
Thee who kisses the joy as it flies shall live in eternity sunrise.
De Burgemeester schrijft:
Ook voor Amsterdam is het ongeluk, hem overkomen, een slag.
Onze stad draagt met trots het imago van een vrije samenleving,
die ruimte biedt aan nieuwe impulsen, nieuwe gedachten. Walter
Glück was bij uitstek een man die daar op eigen, bijzondere
wijze kleur aan gaf. Het hart van Amsterdam klopt verder, de
dood van Walter Glück laat wèl een litteken achter.
1988
Overzichtstentoonstelling van Viktor IV
In Museum Fodor in Amsterdam, verschijnt
een boek met zijn werk.
Het is samengesteld door zijn Deense vriendin
Ina Munck, daarbij
geholpen door Ad Petersen, conservator van het Stedelijk
Museum. Uitgave: Meulenhoff/Landshoff & The Second Quality
Construction Company. Die laatste uitgeverij is een onderneming
van Viktor zelf waarmee hij ondermeer zijn bouwsels, drijvende
hutten en vlotten tentoonstelt.
***
De
functie van Kunst in onze tijd: Het verbeelden van Levenservaring
'De verbeelding van levenservaring is een specifieke vorm van
bewustwording omtrent levenswaarden. Daaromheen ontstaan levensvraagstukken.
Kunst is een medium om deze waarden in hun problematiek te objectiveren.
De kunstenaar maakt iets grijpbaar en helpt bij het vinden van
oplossingen.'
[Aler, Den Haag 1962]
Zulke teksten, hoe theoretisch ook, spreken mij aan maar ik moet
ze wel proberen te vertalen voor mijn eigen dagelijkse gebruik.
In ieder geval is het duidelijk dat ik niet vrijblijvend met mijn
grafiek bezig kan zijn. Mijn functie is om mijn eigen creativiteit
te projecteren op anderen, in dit geval voornamelijk kinderen.
Ik accepteer dat de tekeningen die de kinderen maken en die mijn
eigen tekeningen vervangen, zeker een vergelijkbare voldoening
schenken.
***
Hakken in steen met op de achtergrond
een degelpers waarop leerlingen van de IVKO hun boekjes drukken.
Individueel Voortgezet en Kunstzinnig Onderwijs
Van plat vlak naar driedimensionaal, Ruimtelijke Expressie en
Taalvisualisatie
Ik val in voor de cursus 'hout
en ijzer'. Ik blijf er aan vastzitten, ondanks het feit
dat ik als graficus altijd op het platte vlak werk. Het bevalt
me en er zijn mogelijkheden om op goede manier te experimenteren.
Ik denk terug aan de lessen 'ruimtelijk werken' die Jan
Elburg op de Rietveldacademie gaf. Per slot
van rekening combineerde ook hij zijn literaire werk met ruimtelijk
vormgeven. Het twee- dan wel driedimensionaal denken verschilt
niet veel met elkaar. Vormen van multidisciplinair werken zijn
in opkomst, gestimuleerd door de Bauhaus-kunstenaars.
De Werkschuit vraagt me, samen met
Aat Breur, de lessen beeldende expressie op
de door Hans
Snoek opgerichte school voor
Individueel Voortgezet en Kunstzinnig Onderwijs,
IVKO, te verzorgen.
Het hele leerplan moet vanaf het begin ontwikkeld worden.
De school is bedoeld voor kinderen die al op deze leeftijd intensief
aan hun kunstopleiding in muziek of ballet bezig zijn. Het lessenprogramma
biedt veel ruimte voor individuele keuze en het doen van 'proeven'
op het eigen niveau. Een schoolgebouw is er nog niet, de leerlingen
zwerven door de stad van de Scapinostudio naar de Werkschuit
en andere gebouwen.
Aat Breur geeft de tekenlessen en ik bedenk de vakken Ruimtelijke
Expressie en Taal Visualisatie.
Ruimtelijke Expressie omvat het werken met ruimtelijke materialen.
Het gaat meer om het veranderen van vormen dan het timmeren
van herkenbare voorwerpen. Taalvisualisatie is het zichtbaar
en verspreidbaar maken van taal op alle mogelijke manieren waaronder
de drukpers.
Dat geeft de nodige problemen. Handenarbeid staat wel in de
wet genoemd, maar dat vak wil ik niet geven en taalvisualisatie
bestaat al helemaal niet. Een ander knelpunt is dat de balletkinderen
geacht worden disciplinair te bewegen, terwijl ik ze uitnodig
zonder autoriteit hun creativiteit te ontwikkelen. Toch zet
ik door.
De oorsprong van taaldrukken is er
Samen met Marijke
Baars en op een afstand gesteund door Theo
Vesseur, die op een vergelijkbare IVO
school Nederlands geeft, wordt Taalvisualisatie een samengaan
van literatuuronderwijs en verschillende technieken om taal
zichtbaar te maken.
Er komen drukpersen en zetkasten op de
school en de fraaiste boekjes verschijnen in een oplage.
Drukwerk in de marge
Een club van alternatieve miniuitgeverijtjes
neemt de boekjes op in hun uitgavenlijst.
IVKO Grafisch Genootschap
Het IGG is de uitgeverij van de school met een indrukwekkende
productiviteit.
Instituut Voor Korrelatie Onderzoek
Ook
IVKO dus, is de plek voor leerlingen om hun projecten
onder te brengen.
Het is meer een grap, hoewel we verontwaardigde mensen op de
stoep krijgen die het niet eens zijn met de onderzoek onderwerpen
en - methoden van de leerlingen.
***
Werkcentrum Leketoneel
en Creatief spel
wordt Instituut voor Dramatische Vorming,
IDV.
Ik werk regelmatig samen met Theo
Vesseur, maar de Werkschuit wil toch op zichzelf
blijven.
'Als wij samenwerkten had de één leiding tot twee
uur, daarna ging ik daar met taal op door, maar ik had wel tot
twee uur intensief met de groep meegedaan. Boeiend maar wel
vermoeiend.' 'Als ik tegen de kinderen zei: 'Schrijf eens
een zin, keken ze me ongelukkig aan. Als ik zei: schrijf
een zin waar het woord 'poot' in voorkomt', gingen ze tevreden
aan het werk.'
Creatief met Taal
Er wordt op de Werkschuit met taal op dezelfde manier omgegaan
als met verf en klei. Het heet Creatief
Taalgebruik en behelst het vrij gebruik van woorden, maken van
teksten en aandacht voor het gesproken woord.
Frederice van
Faassen wordt daarvoor op de Werkschuit aangenomen.
Ze herinnert zich een aantal gebeurtenissen tussen toen
en nu:
'Op de oude Werkschuit hoorde ik in een les van de kadercursus
dat ieder kind kan tekenen zolang je het niet verpest. Iedereen
kan als hij zijn leven pas begonnen is tekenen, zingen en bewegen.
Op school zou er voor gezorgd moeten worden op zijn minst dat
dat zo blijft. Ik dacht: Zo is het met schrijven ook.
Daarna geeft Theo Vesseur in diezelfde kadercursus twee
avonden les. Hij vertelt hetzelfde verhaal als de andere docenten
maar dan voor schrijven.
Ik ga prompt een schrijfclubje beginnen. Dat is iets nieuws
op de schuit. De leerlingen van de IVO-school waar Theo les
gaf komen er op af.
Nalatenschap
Toen Theo Vesseur
ziek was, liet hij me naar Haarlem komen. Hij gaf me zijn boeken
en mappen over literaire vorming
Het is een gevaar dat Creatief
Taalgebruik wordt
gezien als vrijblijvend spelen en knutselen met woorden en typografie.
Pas later komt het inzicht dat taalexpressie de bron is van
hetgeen de kinderen moeten leren en niet andersom. Iets wat
overigens geldt voor alle kunstzinnige disciplines.
Helaas wordt kunst gezien als versierder van kennis, de grote
verleider.
***
Werk
aan de basis
Er komen Basiscursussen op de Werkschuit. Ik moet zulke
cursussen voor leerkrachten in Groningen, Slotermeer, Beverwijk
en Velzen geven.
In Slagharen zijn de leerkrachten van een huishoudschool nonnen.
Ik mag wel samen met ze werken, maar te eten krijg ik, eenzaam
gezeten, in een somber kamertje met een luikje waar mijn bordje
doorgeschoven wordt. Een voor nonnen veilig thema 'verkeer'
gaat de mist in omdat bijna niemand buiten het klooster komt,
trams en treinen kennen ze alleen van horen zeggen. Als ik de
nonnen lino-afdrukken laat maken door ze erop te laten staan,
waan ik me in een zaal met dansende Derwischen. In de lange
gangen dweilen de weeskinderen op hun knieën de plavuizen.
***
Werkschuit
in de Massamedia
Roelof
Kiers maakt
een televisiefilm over de Werkschuit.
Rob
Houwer doet hetzelfde
voor een Duits televisiestation. In beide gevallen moet ik in
de microfoon formuleren wat de waarde van onze activiteiten
is. Of het brede televisiepubliek de boodschap oppakt is niet
bekend. Het levert in ieder geval mooie bewegende beelden op.
Vereniging Onderwijs in het Nederlands
Toen de taaldrukwerkplaats er pas was, werkten we op een VON-conferentie.
Een mooie gelegenheid om leraren Nederlands te laten zien hoe
je het platgedrukte taalvermogen bij middelbare scholieren weer
levend krijgt.
Waar ik niet op gerekend had was dat Theo intekende voor een
werkgroep van mij.
Hij schreef een rondeel over hoe een hamer in je hand ligt als
je timmert.
Het gaat om de continuïteit
Je begint bij de scholen maar de volwassenen
zijn er ook. Docenten literaire vorming kunnen cursussen geven
waar het weggewerkte taalvermogen van de cursisten gewoon weer
boven komt. Daarvoor is nodig dat die docenten hun eigen schrijfproces
leren doorzien. Taaldrukken, waarin dat stap voor stap gebeurt,
is daarom de basis van de opleiding Docentschap literaire vorming
aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.
***
Creativiteit: vieze boel
Ik krijg een baan als leraar lay-out op de
Grafische school. Een cursus
bestemd voor mensen die bij uitgeverijen werken en die inzicht
willen krijgen in hoe men om moet gaan met typografie en grafiek.
Ik vul die cursus in op een manier zoals ik die op de Werkschuit
ook doe. De deelnemers zijn vrij en vrolijk bezig met vorm en
kleur. Dat komt me op pinnige briefjes van collega's te staan.
Ze hebben geen oordeel over de inhoud van mijn werk, maar zoveel
te meer bezwaar tegen de houtskoolresten op de tafels.
***