|
1954
Het jaar waarin
een bloedige vechtpartij
tussen de twee nozembendes 'Pleiners' en 'Dijkers' in de kiem
gesmoord is
door het snelle optreden van een aantal zwaargebouwde smerissen.
Taaldrukken
Een meisje van tien jaar tekent zichzelf,
bezig met een klapdrukpersje op de Werkschuit
1954
Pleiners en dijkers
'De
Groene Kalebas, een van de donkere holen waar
kunstenaars naar Jazz luisteren en goedkoop kunnen eten.
Er komen jongeren, Pleiners zoals ze genoemd worden, would-be-bohemiens
die zich onderscheiden van de Dijkers die knokken voor kunst aanzien.
Studenten komen er, de zwarte koffie wordt in soepkommen geschonken.
Het gezellig ingerichte lokaal waar de verlichting bestaat uit
van de lage zoldering hangende lege wijnflessen, is vooral een
warme beschuttende schuilplaats.
Daar mag ik met mijn benen op een stoel zitten, het is gewoon
dat je je onconventioneel kleedt.
Iedereen heeft maling aan de rest, praktisch niemand weet echt
wat hij wil.
1953
Medewerker van de Werkschuit en Schilderschuur
Ik geef eerst kinderclubs en later basiscursussen voor volwassenen.
Tot groot ongenoegen van schuitleidster Brecht van den Muyzenberg
werk ik tegelijkertijd ook bij de 'Schildersschuur' van Celine
Schaake-Verkozen. Beide dames zijn ex Montessori-leidsters,
maar ze hebben geen goede verstandhouding met elkaar, hun clubs
zijn concurrenten.
1954 Vrije
expressie in woord en gebaar.
Adriënne van
Vriesland-Canivez schrijft dat Vrije expressie een aantal
begrippen moet dekken zoals lekenspel, vrij dramatiseren, of toneelspel.
Men heeft het liever over geleide expressie.
De Schoolkunstcommissie constateert dat op de Werkschuit, in de
lessen verbale expressie, de verhalen eerst in pantomime uitgebeeld
worden alvorens ze in woorden verteld worden. Wat ze er verder van
vinden is nooit duidelijk geworden.
1954
Proefschool
Op voorspraak van J.
Meulenbelt, cult. Zaken
Utrecht wordt de Dr. v Leeuwenschool in Utrecht proefschool voor
de Werkschuit. Het Experiment mislukt echter door liefdeloos en
denigrerend onderwijs op die school
De Van Alphenschool in Utrecht neemt het experiment met succes
over en wordt een School met Drukpers
B. Velthuis,
hoofd van die school stapt in het bestuur van de Werkschuit.
1954
De mens en zijn arbeid
Een project op drukkerij de Arbeiderspers.
De kinderen van de Werkschuit tekenen de hele gang van zaken in
een grote drukkerij. De tekeningen worden voor een kalender gebruikt.
1954
'De
veranderende taak van de school in een snel veranderende wereld'
Prof. Nieuwenhuis,
houdt intreeredevoeringen in Groninger- en Amsterdamse universiteit
'De taak van de opvoeder in deze tijd'
1954
Exposeren in eigen beheer
Samen met oud-studenten van de IVKNO (Rietveld
academie), waaronder een medewerker van de Werkschuit,
Ko Sagel, ben ik betrokken bij de oprichting van 'Galerie
'Werking'.
Er is in die tijd redelijk veel aandacht voor zoiets. Later nemen
de commerciële galeries de zaak in handen.
L.P.J. Braat, redacteur
van de Kroniek voor Kunst en Cultuur, opent de expositieruimte.
Hij schrijft in zijn blad:
'In Amsterdam-Oost waar naar mijn weten nog nimmer iets gevestigd
was dat met kunst te maken had, al verrijst, bijna dreigend, het
pompeuze gebouw van het 'Koninklijk Instituut voor de Tropen' dat
eerst 'Koloniaal Instituut' heette. Uitgaande van het feit dat enkel
in het centrum gelegenheid bestaat hedendaagse kunst te zien (...)
menig 'gewoon' mens heeft schroom daar binnen te stappen. Deze onderneming
heet met recht 'Werking' en is tot half zes open. Zeven jonge grafici
laten proeven van hun kunnen zien. Allen bezitten een behoorlijke
dosis begaafdheid, al steekt de een voorlopig misschien iets boven
de ander uit, wier talent en frisse moed het beste doet verwachten
voor de toekomst.'
naar
boven
|
|