Eerst
een tekening drukken en daarna de tekst maken
Kinderen
stap voor stap begeleiden in een onbekend proces

In de
gang kam ik elke dag mijn haar. Ik doe er veel gel in
Soms moet ik het uitkammen want er zitten dan veel klitten in.
Beeldende
processen
Beeldende en talige processen bevatten stappen waarvan het doel
en nut pas in het eindproduct zichtbaar worden.
Een dilemma is: moet je kinderen van tevoren alle stappen uitleggen?
Is het wel mogelijk een proces, dat zo afhankelijk is van intuïtieve
beslissingen en minder van vastliggende patronen, verbaal aan
de kinderen voor te leggen?
De beelden die een uitleg oproepen
zullen nooit overeen komen met de praktische werkelijkheid
Behalve dat zijn de kinderen de eerste stappen al vergeten voor
de uitleg compleet is.
De inktrollers en al het andere klaarliggende materiaal hebben
een sterkere aantrekkingskracht dan welke uitleg ook.
Daarom vraag ik van de deelnemers aan mijn beeldende avonturenreizen
graag geduld en vertrouwen.
Er zijn wel eens kinderen die op de speelplaats naar me toe
komen en vragen:
"Henk, wat gaan we straks doen?".
Ik zeg dan: "Als ik je het vertel, wil je het dan straks
aan alle kinderen uitleggen?".
Daar zien ze meestal maar van af en de enkeling die het aandurft
raakt al snel verstrikt in een onmogelijk verhaal waar alle
kinderen hun wenkbrauwen hoog bij optrekken en "Uhhh?"
roepen.
Praktijk
De stappen in het proces heb ik in de loop der tijd zodanig
ontwikkeld
dat het overzichtelijke eenheden zijn met elk een eigen tussenresultaat.
Stap voor stap groeit het product en daarmee de acceptatie van
het proces.
Opmerkelijk is dat kinderen die een dergelijk proces al eens
met mij doorlopen hebben, zich iedere keer in het nieuwe avontuur
storten en dat is geruststellend.
De
technische handelingen zijn dan al wel bekend maar
de toepassing ervan zijn steeds opnieuw een uitdaging. En zo
moet het ook blijven.
Stap voor stap in een proces begeleid te worden is een vorm
van vrijheid die in tegenspraak is met de beperking die mogelijk
uit deze werkwijze spreekt.
In de praktijk leiden de stappen tot een grote bevrediging en
creatieve vrijheid. Niet weten waar het heen gaat is een speurtocht
die kinderen graag ondernemen.
Je hoeft tevoren niets te bedenken en aan het eind blijkt dat
je zoveel bedacht hebt.
Je hoeft niet slim, creatief, origineel, fantasievol te zijn
om deel te nemen aan de speurtocht.
En aan het eind blijkt dat je dat allemaal was.
Volwassenen hebben daar meer moeite mee.
Het verstandelijke deel van hun hersens vraagt om zekerheden
vooraf.
Het affectieve deel kan gemakkelijker mee op pad gaan.
©
Henk van Faassen
naar
boven