startpagina

index
literatuur


taalwerkvormen


drukwerkvormen


werkvormen, lessen


eerst beeld


gedichten


Drukwerkvormen

Krant van de klas


Het gaat niet over de schoolkrant

Een schoolkrant wordt meestal door ouders en leerkrachten gemaakt.
Er komen wel bijdragen van kinderen, tekstjes en foto's in maar in de meestegevallen is de schoolkrant er om de ouders te informeren en de school te profileren.

De klassekrant is een schoolkrant die van het begin tot het einde, van het ontstaan van de tekst tot de uitwerking met tekeningen en ander drukwerk, door de kinderen is gemaakt.

Zo'n schoolkrant is een voorbeeld van vrije meningsuiting, niet alleen door de inhoud, maar ook door de manier van presenteren. Een klassekrant laat zien dat de teksten van de kinderen gewaardeerd worden.


De klassekrant is een idee van Célestin Freinet
(1896-1966)
Hij was onderwijzer en initiatiefnemer van de Freinetmethodiek die gericht is op de creativiteit van de kinderen.
Veel leerkrachten, overal in de wereld, hebben de ideeën van hem overgenomen.

De klassekrant vertaalt het leren in de klas
Er is een directe wisselwerking tussen de taallessen en het maken van de krant.
En natuurlijk is het een uitmuntende gelegenheid voor het aanleren van samenwerken en verantwoordelijkheden.

De krant hoeft technisch niet slim in elkaar te zitten. Er zijn al heel mooie voorbeelden van klassekrantjes die uitsluitend met rubberdruk en limograaf in elkaar gezet zijn.
De keuze voor limograaf boven de tekstverwerkers en printers is zinvol omdat de kinderen er van begin tot het eind bij betrokken zijn.
Ze geven de redactie en druktechniek niet uit handen.

De inhoud
De inhoud van een klassekrant dient vanzelfsprekend te bestaan uit de ervaringsteksten van de kinderen en de verslagen van onderzoekjes en excursies die ze ondernemen.
Zinloze onderwerpen zoals "wist u dat..." "kleurplaten" "moppen en cartoons" enzovoort moeten niet opgenomen worden.

De klassekrant biedt de gelegenheid met alle mogelijke druktechnieken te experimenteren. De kranten worden bewaard en de kinderen kunnen de vooruitgang op expressief gebied volgen. Ze kunnen de technieken verbeteren en elkaar bevragen op de gebruikte werkvormen.

Het spreek vanzelf dat de krant ook naar de andere groepen gaat en dat ouders exemplaren ter inzage krijgen. Om een oplage voor alle ouders te maken past niet in dit concept

Henk van Faassen


Praktijkvoorbeeld

Basisschool de Rolpaal Blokzijl

Bij ons op school hebben alle groepen hun eigen klassekrant.
Deze bestaat uit een A4-tje aan twee zijden bedrukt. In groep 6 7 8 maken twee leerlingen iedere week de krant geheel zelfstandig; ze verzamelen teksten uit de groep, verzorgen de lay-out en maken een illustratie.
In groep 3 4 5 wordt de krant op ongeveer dezelfde manier gemaakt, maar de teksten zijn korter en de letters groter, evenals de inbreng van de leerkracht.

Er is ook een klassekrant in groep 1 2.
De leerlingen maken een tekening in paintbrush en ik typ daar in overleg met de leerling een tekst bij. Er gaan vier tekeningen in een klassekrant.

Het maken van teksten begint bij ons op school al in de kleutergroep.
Als leerlingen een tekening maken vraag ik altijd of ze daar ook een tekst bij willen en meestal is dat het geval of ze vragen er zelf al om.

Leerlingen die pas op school komen weten vaak niet zo goed wat ze kunnen vertellen maar door gerichte vragen te stellen steken ze toch van wal.
Het gaat niet om teksten als 'dit is een huis', dit is mama' of bijvoorbeeld 'dit is een vliegtuig", die losse dingen verduidelijken, maar om het verhaal achter de tekening.

De computer is een steeds belangrijker wordend hulpmiddel
Ze worden intensief gebruikt bij het schrijven van teksten en het communiceren met leerlingen op andere scholen en bij het inoefenen en automatiseren van allerlei vaardigheden.

De kleuters in mijn groep vroegen me al een tijd wanneer wij nou eens een computer in de klas kregen. Ik vond de kleuterprogramma's tot dan toe niet echt zinvol omdat ik mijn kasten vol heb met materialen die de computer niet kan vervangen. Toch wilde ik hen wel graag tegemoet komen. Zo ontstond het idee om in navolging van de andere groepen ook een klassekrant te maken.

Toen ik begon met de klassekrant stond de computer op de gang.
Dat was niet ideaal, ik liep continu heen en weer tussen de computer en mijn klas.
In overleg met mijn collega's kreeg ik een computer in mijn lokaal en dat werkte perfect.

Allereerst hebben we een naam bedacht, die verandert elk schooljaar.
Dit jaar is dat de Egelkrant.
Op het moment dat de groep een naam zou verzinnen werkten we over egels en iedereen vond dit een mooie naam.
De leerlingen werken in paintbrush. In het begin liet ik ze alleen maar met een zwarte lijn tekenen en vertelde ik hoe ze een vergissing weg konden gummen.
Ik heb gefascineerd zitten kijken hoe onbevangen kleuters achter zo'n apparaat zitten.
Ze hadden vlotter de muis onder controle dan ik destijds en gingen al heel snel experimenteren met de andere mogelijkheden van het programma.
De kleuren bleven dan ook niet lang achterwege.

Alle leerlingen hebben hun eigen schijfje en daar worden hun tekeningen op bewaard.
Uitgeprint op een kleurenprinter levert dat fantastische resultaten op.
Ik let er wel op dat de contrasten tussen de gebruikte kleuren groot zijn omdat de print gekopieerd wordt en mee naar huis gaat.

Vrijdag zet ik de krant op de computer in elkaar en print en kopieer 'm
Aan het eind van de ochtend bespreken we de krant in de kring.
De auteurs van die week laten een voor een hun tekening zien en 'lezen' eventueel de tekst voor. Anderen mogen vragen stellen en hun mening geven.
Zo ontstaan er hele leuke gesprekken en discussies.
'Waarom heb je die lucht zwart getekend? Wolken zijn wit.' 'Het wordt slecht weer.'

Na afloop gaan de kopieën mee naar huis. De originelen stop ik in plastic insteekhoesjes en die gaan in een multomap zodat iedereen ze kan bekijken. Hij wordt door ouders en leerlingen regelmatig bekeken.

Aan het begin van dit schooljaar was mijn computer stuk.
Toen bleek hoeveel waarde ook ouders aan het verschijnen van de krant hechten. Hij werd gemist!

Betty de Haan