|
Taalwerkvormen
Sprekersblokjes
Sprekersblokjes
gebruik je om structuur in tekstbesprekingen te brengen
Het zijn verschillend gekleurde blokjes, voor ieder tafelgroepje
één, die aangeven wie van de kinderen de 'spreker'
is, dat wil zeggen wie de uitkomst van een overleg naar voren
mag brengen.
Soms worden daartoe ook andere voorwerpen gebruikt, zoals bijvoorbeeld
speelgoedbeertjes, sleutelhangers of badeendjes.
Bij toerbeurt krijgen de kinderen een
speciale verantwoordelijkheid
die te vergelijken is met het 'voorzitterschap'
De sprekers komen het meest in actie bij het bespreken van teksten
die door kinderen geschreven zijn.
Voorstellen voor veranderingen in een bepaalde tekst worden door
de sprekers namens het tafelgroepje met de kleur van het sprekersblokje
in de tekst op het bord onderstreept, of veranderd.
Op deze manier komen de voorstellen van de gehele groep als varianten
naar voren.
De schrijver van de tekst bepaalt welke hij of zij overneemt in
de tekst.
Binnen een tafelgroepje ontstaat een zinvol proces van samen nadenken
over een vraag of zin, en het onderhandelen over oplossingen.
Praktijk
De sprekers mogen de definitie van een begrip geven, en als ze
het niet weten stellen ze een vraag.
De 'sprekers' hebben vandaag een beertje met een gekleurd lintje
in hun hand.
Juf Irene vindt die 'sprekersblokjes' teveel lawaai maken als
de kinderen ermee in de kring zitten.
De beertjes kunnen gemakkelijker opgegooid worden naar kinderen
die iets willen vertellen.
Kiezen
De kinderen zitten in tafelgroepjes. Eén van de kinderen
in ieder groepje is 'spreker'
Gedichtenbundels liggen op de tafel uitgespreid.
Ik vraag alle sprekers twee bundels uit te kiezen.
Terug in hun groepje kiezen de sprekers, samen met de anderen,
uit de twee boeken er één te kiezen.
Het groepje bekijkt de gedichten waar een geel plakkertje bij
zit, en kiest er één uit.
De spreker zal het gedicht voorlezen.
Henk van Faassen
naar
boven
terug
|