Taal en Beeld

Een
tafel die de Argentijnse kunstenaar Victor
Grippo gekozen heeft voor zijn kunstwerk
is afkomstig van een lagere school in Havana.
De tafels van die school zijn gebruikt voor de eerste alfabetiseringscampagne
in Cuba in 1959.
Op de tafelbladen staan teksten van Argentijnse schrijvers over
woorden die generaties lang gebruikt worden om zichzelf te voeden
en te ontwikkelen, om te denken, te werken en feest te vieren.
Taal
en Beeld: zichtbare taal en leesbare taal
Het
gaat om de wisselwerking en afhankelijkheid
tussen afbeeldingen en taal.
Alles wat meer is dan een onderschrift bij een foto bijvoorbeeld.
Er zijn Taaltekens en Beeldtekens
Bij taaltekens zijn er voorwaarden die de communicatie bevorderen
dan wel factoren die het verstoren.
De taaltekens, meestal de letters van het alfabet, moeten in
een vorm gemaakt zijn die bij onze taal hoort en waarover afspraken
gelden.
Ik moet zeker weten dat degene tot wie ik mij richt mijn taaltekens
ook kan opnemen.
Jonge kinderen en analfabeten
moeten eerst de gelegenheid krijgen het alfabet en de woorden
die met behulp van het alfabet gemaakt worden, te leren.
Met beeldtekens is het ingewikkelder
In principe valt er over beelden geen afspraken te maken.
De perceptie van een beeld verschilt per individu en dat moet
ook zo blijven.
Het betekent natuurlijk niet dat er geen afspraken in omloop
zijn.

Taal
en Beeld in het maatschappelijk verkeer
Kunstenaars kennen een taal- en beeldgebruik dat afwijkt.
De kunstenaar streeft er naar dat zijn taal- en beeldgebruik
uniek is en als zodanig door zijn publiek herkend wordt.
Dichters met een eigen opvatting van woordtoepassingen en opbouw
van hun uiting, zijn slechts voor diegenen te begrijpen en te
waarderen die toegang hebben tot de door hen gebruikte 'denkbeelden'.
Die zijn per definitie niet algemeen geldend.
Een beeldend kunstenaar is wat dat betreft in een onvoordeliger
positie dan een schrijvend kunstenaar.
Waar de dichter zich in de meeste gevallen nog van een bruikbaar
alfabet bedient, gebruikt de beeldend kunstenaar bij zijn beeldopbouw
een taal die aan de ene kant universeel is, internationaal op
dezelfde wijze opgenomen wordt, maar aan de andere kant uit
elementen bestaat die niet zo gemakkelijk thuis te brengen zijn.
Dat een schilderij uit kleuren opgebouwd is en dat er een bepaalde
penseelstreek gebruikt is, is nog wel te volgen. Wat er in het
schilderij gebeurt waardoor ik geroerd word is minder simpel
te verklaren.
Om
het nog ingewikkelder te maken:
Er zijn dichters die niet tevreden zijn met hun eigen alfabet.
Ze gaan visuele poëzie vervaardigen.
En er zijn beeldende kunstenaars die de letters van het alfabet
niet gebruiken om woorden onder hun schilderij te schrijven,
maar die letters als vervanging van bijvoorbeeld de penseelstreek,
los van hun talige betekenis, toepassen.
naar
boven