Een
wisselwerking
tussen teken en betekenis

Het
teken draagt een betekenis in zich
Een teken maakt als letterteken deel uit van meerdere betekenissen,
de mogelijkheden van het teken als onderdeel van een reeks
zijn het woord, de zin, de context.
Een letterteken heeft, los van zijn functie binnen een woord,
geen betekenis.
Ik ga even voorbij aan de functie van bijvoorbeeld de letter
A. als vervanger van een cijfer om een rangorde aan te geven.
Het teken als een uniek beeld-teken verbeeldt een begrip.
Het is een teken-ing.
Tot zover is er een duidelijk onderscheid tussen letterteken
en beeldteken.
De
relatie tussen het teken en zijn betekenis is verbroken
Er
zijn ook de lettertekens die als beeldende elementen van
een nieuwe taligheid optreden, zoals in de concrete- of
visuele poëzie. De helderheid van plaats en functie
is nu minder groot of ontbreekt in het geheel.
Per keer dat het letterteken, voor een ander doel dan deel
uitmakend van een woord, gebruikt wordt, moet de nieuwe
betekenis en de nieuwe functie vastgesteld worden.
De betekenis is door de kunstenaar, vaak irrationeel, vastgesteld
en vastgelegd.
De beschouwer moet iedere keer opnieuw aan de gang om de
betekenis te achterhalen.
Eerst moet een decodering van het oorspronkelijke begrip
plaatsvinden, vervolgens wordt een codering van het nieuwe
vastgesteld.
Een moeilijkheid bij die nieuwe codering is dat die niet
geldend is voor een reeks gebruikssituaties die op die codering
kan volgen. Steeds opnieuw moet het proces van decodering
en hercodering plaats vinden. Nu moet ik aannemen dat dit
nu juist de bedoeling is van de kunstenaar die zich bedient
van dit proces.
Boterletters
Als een banketbakker een boterletter bakt zal hij zich weinig
aantrekken van de literaire implicatie van zijn daad.
Hij is zich sterker bewust van de secundaire gebruikswaarde:
hoe smaakt die letter en wie zal hem kopen.
Misschien denkt hij nog even aan de Keuringsdienst van Waren
die een oordeel over zijn boterletters uit kan spreken.
De koper van de boterletter heeft al wat meer literaire
pretenties.
De letter zal een geschenk zijn voor iemand die een naam
heeft die begint met die bepaalde letter.
Verder gaat het meestal niet.
Bij chocoladeletters is er in meer gevallen sprake van een
literaire traditie.
De schenking van de letter gaat dan meestal gepaard met
het maken van een aan de situatie ontleende rijmtekst.
Heel ver gaat dat ook weer niet want ik kan me voorstellen
dat als ik een beetje laat ben met de sinterklaasinkopen
dat ik een willekeurige letter aanschaf, mits er maar lekker
veel aan te peuzelen is.
©
Henk van Faassen