Auditief zijn alle signalen die met het oor waargenomen worden
In eerste instantie zijn dat klanken die voortgebracht worden door het in trilling brengen van een luchtstroom door stembanden en mondholte en lippen of door een instrument dat trillingen kan voortbrengen.
Vooralsnog zijn het klanken met een bepaalde golflengte en sterkte die als zodanig onderling verschillen.
Na uitgebreide afspraken zijn bepaalde, door menselijke stem voortgebrachte, klanken verbonden met woorden en hun betekenissen en in het verlengde ervan met lettertekens die dezelfde woorden vormen.

Interessant is na te gaan op welk moment de letters hun klank kregen
Toen ze als woord al bestonden en daarna los in een alfabet op een rij geplaatst werden of andersom. Vanaf dit punt kan iedereen die de afspraken kent met een ander communiceren. Althans de begrippen herkennen.
Het verwerken ervan is een andere zaak die ik gemakshalve maar buiten dit betoog laat.

Het oor gaat voor het oog
Het bijzondere is dat de auditieve taal voor gaat op visuele taal.
In de eerste plaats is de auditieve taal primair.
In de geschiedenis zijn er eerst de klanken en pas veel later de vastlegging ervan op een visuele manier.
We leren onze taal ook eerst auditief door als jong kind klanken van anderen te reproduceren en er een betekenis aan te verbinden.
Een baby zet het krijsen zeer snel in om een bepaald doel te bereiken.

Auditieve communicatie is heel rijk omdat in de nuancering van het uitbrengen van de klanken een meervoudige laag aanwezig is die niet alleen de letterlijke betekenis omvat, maar ook diepere inhouden en nadrukkelijkheden en zo meer.
Aarzelingen in het uitspreken van een woord, boosheid of vleien brengen zo'n extra laag aan.
Teksten kunnen gezongen worden, gedeclameerd worden door een dichter of uitgesproken worden door een radionieuwslezer. In alle gevallen krijgt de letterlijke tekst een toegevoegde waarde.

© Henk van Faassen