startpagina

register
trefwoorden


index
literatuur


bekijk
foto's, werk

lees ook
Verhalen in een Kamishibai

Buitnschoolse opvang
Schriftelijke cadeaus

 

 


verhalen vertellen
Fabels *)



DE KIKKER DIE ZO GROOT ALS EEN STIER WILDE ZIJN


Een kikker zag een stier in de wei.
Hij vond hem mooi en groot,
want zelf was hij maar klein en glad en rond.
Hij leek een beetje op een groen ei.

Vlug blies hij zichzelf op
en rekte zich uit
om precies zo sterk en groot
als de stier te zijn.

Hij vroeg aan zijn zus:
Is het zo goed, ben ik er al?
Is dit beter?
Nog lang niet, zei zijn zus,
Nee nog voor geen meter.

De arme kikker houdt vol en vol,
tot hij op het laatst uit zijn vel ploft.

Op de wereld zijn er veel mensen
die net zo dom zijn als die kikker.
Ze willen een huis zo groot als een kasteel,
En erg rijk zijn, met veel personeel.
Ze willen een koning zijn
met een kroon op zijn hoofd.



DE KREKEL EN DE MIER


Krekel had een zomer lang,
plezier gemaakt met krekelzang.

Ze zag dat er in haar voorraadvat
voor de winter niets meer zat.
Geen enkel mugje of een pier.

Toen ze honger kreeg,
klopte ze aan bij buurvrouw Mier.

Ik vraag om wat korrels graan aan haar.
En betaal dat dan het volgend jaar.

Heus, dat beloof ik juffrouw Mier.
Maar die is, ondanks haar goedheid,
een heel zuinig dier.

Dus roept zij naar krekeltje-leen:
waarom heb je niet gehamsterd
toen de zon nog scheen?

Ik? Ik zong, is dat verkeerd?
Dag en nacht heb ik gezongen
zoals ik dat heb geleerd.

Nou als dat zo is dan stel ik voor
Dat je gaat dansen.
Dans en zing alsmaar door!



DE MOLENAAR, ZIJN ZOON EN DE EZEL

Ik heb gehoord van een oude molenaar
die met zijn zoon, die al 15 jaar was,
naar de markt ging om hun ezel te verkopen.

Omdat de ezel niet moe mocht worden
bonden ze zijn poten vast
en droegen hem samen en dat was best zwaar.

Dat was natuurlijk een beetje dom.
De eerste die ze tegenkwamen riep:
kijk nou eens, wie is de grootste ezel van die drie.
De molenaar had verstaan dat hij dom had gedaan.
Hij maakt de ezel los en zet hem op z'n poten.
Maar de ezel balkt: ik heb geen zin om weer te lopen.

De molenaar laat zijn zoon op de ezel rijden.
Maar dan roept een koopman: hé kwajongen stap eens af.
Dat is de omgekeerde wereld.
Laat je oude grijze vader rijden!
Dat gebeurde ook.

Maar toen kwamen drie meisjes langs die riepen:
Dat is een schande hoe die oude vent zijn zoon behandelt.
De molenaar zei: ach meisjes loop maar liever door.
Maar hij nam toch maar zijn zoon voorop.

Toen riep iemand: Die zijn gek, dat beest is al half dood.
En dan willen ze hem nog verkopen ook, de zielepoot.
Verdorie, zegt de molenaar, moet ik iedereen z'n zin geven?
Ze stappen van de ezel af die nu deftig voorop loopt.

Dan duurt het niet lang of iemand roept:
Is het de gewoonte dat langoor het rustig aan doet?
Is die ezel niet sterk genoeg, terwijl zij hun klompen slijten?
Als je goed kijkt zijn dat drie ezels!

Onze molenaar zegt: "Ik mag dan op een ezel lijken,
ik geef het toe, je mag mij van alles kwalijk nemen.
Toch doe ik wat ik doe'
En zeg nu zelf, hij deed het niet slecht.

Dit geldt voor iedereen, soldaat, prins of molenaar,
doe waar je zin in hebt.
Kies zelf een vrouw, een kerk en een koning.
De mensen hebben altijd wel iets om op aan te merken.

meer fabels

*)
Fabels van La Fontaine
Vertaald door M d'Hane-Scheltema, uitgegeven door Van Oorschot 2017.
Hertaald door Henk van Faassen 2020