|
Journalisten
boycotten nieuwe spelling
Opstand van de woordenschrijvers
Dit
is me tandeborstel
De
Volkskrant *) besluit geen dronkemanstaal
te gaan schrijven.
Een aantal andere dagbladen, tijdschriften en het NOS journaal
volgen.
Zij zullen het nieuwe groene boekje niet gebruiken.
Bravo, er zijn tegen minder ingrijpende beslissingen van regelgeesten
barricades, barricaden of barri-kades opgeworpen. Weg met een
woordenlijst waar niemand doel en logica van kan ontdekken.
Weg met nutteloze spelling van rare woorden die als je ze gewoon
schrijft zoals ze in je oren klinken al raar genoeg zijn.
Het oude groene boekje staat nog steeds zo goed als nieuw op mijn
boekenplankje. Mijn oude tekstverwerker krast nog steeds onvermoeid
rode streepjes onder mijn typefouten.
Arme
kinderen die nauwelijks de vorige veranderingen in
hun kop gepropt hebben en nu weer een nieuwe woordenlijst voor
hun neuzen krijgen.
Pannenkoeken, paardenbloemen en paddenstoelen hadden een tussen
n gekregen, hè hè daar waren we net lekker aan gewend.
Moet je nu schrijven dat je 'voor Pampus ligt', of 'voor pampers
ligt' zoals de Vlamingen schrijven als ze te veel pannenkoeken
gegeten hebben? **)
Ondanks dat vele pannekoekenhuisjes in de bossen nog steeds de
oude spelling op hun menuborden hebben staan, smaken de koeken
nog steeds pas lekker met veel poedersuiker en stroop er op.
Apenootjes, eendekroos, rattekruid, biggekruid en ganzebloem moeten
nu ook anders.
Het vrijheidsbeeld, de zondagswet en het weesgegroetje krijgen
een hoofdletter terwijl andere woorden die respectvol met een
hoofdletter gesierd werden er een beetje kaalgeschoren bij staan,
zoals dolle mina, sixtijns, en lubberiaans.
Het was een Gideonsbende en
het wordt nu een enorme gideonsbende op last van de Taalunie.
***)
Het raarste is wel dat appèl nu als appel geschreven moet
worden. Daar staan de soldaten op de appelplaats tot hun knieën
in de goudrenetten, behalve die ene die naar de dokter is. Die
is naar ziekenappel.
Schrijven
is een proces waarbij een onbelemmerde verbinding tussen
onze hoofden, vol met ervaringen, ideeën en prachtige gedachten,
en onze handen met pennen en potloden om dat alles vast te leggen
en te verspreiden. Dat is een maatschappelijk belangrijk creatief
proces dat op geen enkele manier belemmerd mag worden. Zeker niet
door spellingfreaks.
Kinderen kennen twee belangrijke taalprocessen. De taal waarmee
ze kenbaar maken wie ze zijn en wat ze willen en de taal uit de
taalboekjes.
Ik heb het al vaak neergeschreven: als ik in een groep kinderen
met taalvorming bezig ben en de kinderen de prachtigste dingen
zeggen en schrijven, is er altijd eentje die roept: "Meester
wanneer beginnen we met taal?" Taal mag voor die ene kennelijk
niet leuk en spannend zijn, taal moet je in je kop stampen, niks
leuk.
Nou dat hebben de deskundologen van de Taalunie begrepen.
Ze leveren een nieuwe portie stamppot, nog voor de vorige op is.
Jan Wolkers:
"Mijn spelling kan nog heel goed mee en verder ben ik van
mening dat ze nu eens van de taal moeten afblijven"
Hella Haasse:
"Alle ratio is verdwenen. Frankrijk moeten we voortaan afbreken
als Fran-krijk. Daar staat je verstand bij stil"
René Appel:
"Spelling is altijd arbitrair, maar waarom zou je het ene
arbitraire systeem verruilen voor het andere?"
Henk van Faassen
*) Van pannenkoek-
naar appelspelling, dat wordt te dol. De Volkskrant 17 12 2005
**) vlg Ludo Parmentier, taaljournalist, in Onze Taal december
2005
***) zie: http://taalunieversum.org/taal/spelling/
naar
boven
terug
|
|